Blog · 2026-09-24
Lecturameter 1999: jak wyglądałby Lecturameter jako stary program na PC?
Alternatywny klient Lecturameter z oknami, menu, tabelami i zegarem LCD, który otwiera twoje prawdziwe kopie zapasowe. Jak powstał, co ma i co celowo pomija. Wkrótce za darmo w Play Store i App Store.
Lecturameter 1999 dojrzewa od kilku miesięcy. Budowałem go po kawałku, od czasu do czasu, bez pośpiechu i bez planu. Na poważnie wziąłem się za niego dopiero wtedy, gdy zobaczyłem, że wersja na iOS jest prostsza, niż się spodziewałem, i zostawia mi miejsce, żeby go skończyć.
To nie jedyny eksperyment. Mam w głowie inne projekty z uniwersum Lecturameter, niektóre dość zaawansowane, inne ledwie zaczęte. Większość z nich pewnie nigdy nie ujrzy światła dziennego.
Skąd się to wzięło?
Wszystko zaczęło się od eksperymentu, wokół którego krążyłem od jakiegoś czasu.
Pomysł polegał na tym, żeby odbudować Lecturameter od zera, kilka razy, przy radykalnie różnych założeniach projektowych. Bez ruszania prawdziwej aplikacji i bez zamiaru jej zastępowania. Powstało siedem wersji. Jedna naśladowała aplikację na Androida z 2016 roku, inna wyobrażała sobie, jak wyglądałby w 2036, jeszcze inna zamieniła bibliotekę w półkę z grzbietami, które grubieją w miarę czytania, a kolejna została zaprojektowana na konsolę przenośną z dwoma ekranami.
Ta, która podobała mi się najbardziej, to wersja z 1999 roku. Program desktopowy z końca lat dziewięćdziesiątych: gęsty, użytkowy, wszystko w oknach, menu i tabelach. Postanowiłem ją skończyć, po trochu, jako zabawne ćwiczenie i zamienić w pełnoprawnego klienta, z prawdziwymi danymi Lecturameter pod spodem.
Czym to jest?
Lecturameter 1999 to samodzielna aplikacja, oddzielna od Lecturameter. Po otwarciu widzisz jedno zmaksymalizowane okno na turkusowym pulpicie. Na górze pasek tytułu i menu: Plik, Edycja, Widok, Sesje, Raporty i Pomoc. Niżej pasek narzędzi z pikselowymi ikonami. Środkowa część jest podzielona na dwie: drzewo z biblioteką i panel podglądu z okładką oraz tabela z jednym wierszem na książkę. Na dole pasek stanu z liczbą pozycji, łącznym czasem i książką, którą czytasz.
Te same dane co w Lecturameter
To właśnie ta część zamienia eksperyment w coś użytecznego. Pod powłoką z 1999 roku działa prawdziwy model danych Lecturameter, skopiowany bez zmian: te same książki, te same sesje, te same statusy, oceny i notatki. Kopia zapasowa, którą eksportuje, to ten sam plik, który eksportuje Lecturameter, i ten sam, który importuje.
W praktyce oznacza to, że możesz wejść w menu Plik, zaimportować swoją kopię zapasową i zobaczyć całą bibliotekę w tabeli z 1999 roku. Czytać przez tydzień ze stoperem LCD. Wyeksportować. Wrócić do nowoczesnej aplikacji z nowymi sesjami i bez utraty ani jednego pola po drodze. CSV z Goodreads też działa w obie strony.
Wyszukiwanie książek działa tak samo jak w Lecturameter: odpytuje własny katalog aplikacji i Google Books oraz uzupełnia tytuł, autora, liczbę stron, ISBN i okładkę. Okładka jest posteryzowana i rysowana bez wygładzania, żeby wyglądała jak GIF z tamtych lat.
Sesje, historia i raport
Przebieg czytania jest taki jak w Lecturameter, przełożony na okna. Wybierasz książkę w tabeli i naciskasz przycisk odtwarzania. Otwiera się okno stopera z siedmiosegmentowym wyświetlaczem w zieleni na czerni. Możesz je przesuwać, zminimalizować na pasek zadań albo zamknąć: czas dalej liczy się na pasku stanu.
Gdy naciśniesz stop, otwiera się okno zapisu sesji: data, minuty, pierwsza i ostatnia strona, komentarz. Podsumowanie na bieżąco wylicza strony i tempo. Jeśli dojdziesz do ostatniej strony książki, zapyta, czy ją skończyłeś. Sesje ręczne dodaje się z menu Sesje.
Historia grupuje sesje według książek w drzewie z plusami i minusami, z pięcioma wartościami u góry: sesje, łączny czas, strony, strony na minutę i strony dziennie. Dwukrotne stuknięcie w sesję ją edytuje, długie przytrzymanie usuwa.
Statystyki to raport z czytania w tekście o stałej szerokości, jakby wyszedł z drukarki: podsumowanie z najdłuższą serią i średnią oceną, czas na książkę z paskami z bloków, prędkość w stronach dziennie, kalendarz roku narysowany znakami według stron przeczytanych każdego dnia oraz ostatnie siedem dni.
Pagi 99
Pagi też wyrusza do 1999 roku. To ta sama jednooka sylwetka zakładki, ale pikselowa, i swobodnie wędruje po ekranie jak asystenci biurowi z tamtej epoki. Przeciągasz ją palcem, po stuknięciu mówi krótką kwestię i zmienia minę zależnie od tego, co robisz: myśli, gdy szukasz książki, czyta, gdy działa stoper, i świętuje, gdy zapiszesz sesję albo skończysz książkę.
Wskazówki aplikacji pojawiają się w żółtych dymkach przypiętych do Pagi, każda tylko raz. Jeśli chcesz przejrzeć je jeszcze raz, znajdziesz je w menu Pomoc, we Wskazówce dnia.
Czego tu nie ma
Lecturameter 1999 jest celowo prostszy. To eksperyment i co do zasady po premierze nie będzie dalej rozwijany. Nowe funkcje nadal będą trafiać do Lecturameter.
Podczas budowy zdecydowałem, że wszystko, co nie wpływa na przebieg czytania, odpada. Dlatego Lecturameter 1999 nie ma wersji Pro. Co widzisz, to dostajesz.
Lecturameter 1999 pojawi się we wszystkich językach, które obsługuje Lecturameter.
Kiedy?
Trafi do Play Store i App Store, za darmo, po premierze Lecturameter na iOS i wersji 3.7. Jest skończony i działa na moim telefonie. Przed publikacją zostają testy z moją prawdziwą biblioteką i ostatnie szczegóły. Gdy będzie dostępny, ogłoszę to tutaj, na X i na Reddicie.
Tymczasem Lecturameter nadal jest Lecturameter, ze swoimi motywami, wyzwaniami i bingami. Edycja 1999 to inny sposób patrzenia na te same dane.
Na razie Lecturameter na Androidzie
Czytaj dalej: Lecturameter 1999 · Czas czytania czy strony · Stoper czytania
